Sentyment zapowiada (chwilowe) wzrosty

W ubiegłotygodniowym raporcie AAII (link) dotyczącym nastrojów amerykańskich inwestorów pojawiły się bardzo ciekawe liczby. Procentowa ilość byków zmalała do poziomu 17.90% czyli  najniższego od 2005 roku. Tak niska wartość może stanowić przesłankę za formowaniem się lokalnego dołka (w myśl strategii kontrariańskiej,  która polega na robieniu dokładnie przeciwności tego, co większość rynku). 14 kwietnia 2005 roku udział byków w raporcie AAII wyniósł skrajnie niski poziom 16,5% co zaznaczyłem na poniższym wykresie:

Choć styczeń na rynkach akcji wygląda póki co źle nie jest to miesiąc, w trakcie którego widywaliśmy krachy giełdowe. Bo dalszą podróż indeksów na południe w tym tempie można by już zacząć interpretować jako krach. 

Rynkom amerykańskim należy się korekta; wskaźnik odchylenia SP500 od średniej dwustu-sesyjnej jest w okolicach -200 punktów, co w przeszłości często stanowiło poziom obronny. Wykres w ostatnich miesiącach przypomina sytuację z 2007 roku - będącą wstępem do krachu z 2008 roku.

Jeżeli spojrzymy na SP500 w szerszym ujęciu to zaczyna on wyglądać niepokojąco. Niewykluczone, że obserwujemy właśnie pierwszy poważny ruch po zmianie długoterminowego, bo trwającego 6 lat, trendu wzrostowego. Rok 2015 był w zasadzie jedną wielką konsolidacją, za którą kryć się może odsprzedaż przewartościowanych akcji przez smart money.

Wskaźnik odchylenia dla SP500

Badając indeks SP500 oraz opartą o niego 50 dniową średnią kroczącą (SMA50 – ceny zamknięcia) możemy stworzyć wskaźnik informujący o wielkościach odchylenia szerokiego indeksu amerykańskiego od wspomnianej średniej. W okresie hossy wskaźnik ten przybiera przede wszystkim wartości dodatnie ponieważ indeks przez większość czasu znajduje się ponad średnią – co jest następstwem trendu wzrostowego. W bessie natomiast mamy sytuację odwrotną – wskaźnik będzie miał głównie wartości ujemne.

Rynek, nawet będący w silnym trendzie, ulega nieustannie korektom. Badając wskaźnik odchylenia, na podstawie danych historycznych, możemy identyfikować skrajnie euforyczne i pesymistyczne ruchy, które odbiegają od siły trendu i charakteru rynku będąc jednocześnie, zazwyczaj krótkotrwałą, anomalią.

Poniżej prezentuję odchylenie SP500 od SMA50 w okresie od drugiego kwartału 2009 roku, czyli od momentu rozpoczęcia wciąż trwającej hossy.

Analizując odchylenie na przestrzeni ostatnich pięciu lat można zaobserwować wielokrotną reakcję rynku na wartości w przedziale 70 – 80 punktów, co umownie nazwałem strefą lokalnego przegrzania. Na 10 przypadków przekroczenia wskaźnika poziomu 70 punktów 8 zakończyło się w strefie przegrzania, co oznaczało konsolidację SP500 lub, zdecydowanie częściej, korektę. W miniony poniedziałek odchylenie ponownie weszło w strefę osiągając poziom 71,89 pkt. Podobne badanie, dla tego samego okresu, wykonałem dla wolniej reagującej średniej 100 dniowej:

Tu z kolei możemy dojść do wniosku, że wartość wskaźnika powyżej 100 punktów (czyli SP500 znajdujące się co najmniej 100 punktów nad średnią 100 dniową) wiąże się z lokalnym wykupieniem. Zaobserwowana większość takich rajdów kończyła się w przedziale 100-115 punktów. W dniu wczorajszym wskaźnik zanotował poziom ok 97 punktów czyli bardzo niedaleko strefy wykupienia. Średnia dla badanego okresu wyniosła 46,44 pkt, natomiast maksymalne odchylenie to 143 pkt.

Moim zdaniem warto śledzić odchylenie indeksu SP500 od obu średnich, szczególnie szybciej reagującej SMA50, dopóki zachowany będzie aktualny charakter rynku. W dobie euforii na rynkach amerykańskich, opartej na tanim pieniądzu i niskich stopach procentowych, całe badanie należy traktować czysto informacyjnie – a nie jako sygnał inwestycyjny.